داشتم ب سريال شهريار نگاه ميکردم..اون قسمتي ک ثريا ب شهريار التماس ميکرد ک ب شهر خودش برگرده..چون چراغعلي ک خان شهر بود خواستگاره ثريا بود...چون ثروت داشت وزور..وبخاطر اين دختر در قصد جان شهريار بود....شهريار اينقدر از حسرت نرسيدن ب ثريا رنج کشيد و غصه خورد وتا اخر عمر طعم شادي را نچشيد..قصدم از نوشتن اين مطلب ک بعضي اوقات انسان هيچ راهي جز صبر ندارد وبايد مطيع قضا وقدر باشد..

سلام...البته اینجا دیگه رونق گذشته رو نداره..اما وظیفه ای هست که دارم واونم پیشاپیش سال 98رو که سال جناب خوک هم هست رو تبریک بگم..دوستان همه ما اونجوری ک دلمون میخواد زندگی نکردیم یعنی اوضاع خانوادگی

سخت میگذره اما میگذره..زندگی نشد این زندگی و سرنوشت..یکی اینقد داره ک نمیدونه چیکار کنه..یکی هم همیشه گرفتاره روزمرگیهاشه..ایکاش ...